Gemotiveerd... Maar voor hoe lang?

Hoe start een ontwikkelingstraject?

Ontwikkelingstrajecten start ik meestal met vragen zoals:

  • Waar sta je momenteel?
  • Waar wil je naartoe?
  • Wat is je onderliggende motivatie om dat te willen?
  • ...

Verschuiving doorheen de jaren

Door de jaren heen zie ik een verschuiving bij de deelnemers. Waar het enkele jaren geleden voor velen nog moeilijk was om een concreet doel te formuleren (SMART zoals het noemt) lijken steeds minder mensen hiermee een probleem te hebben. De nieuwe tendens is dat men wel weet wat men wil (of moet?) bereiken, maar er moeite mee heeft om zichzelf gemotiveerd te houden. Vooral jonge mensen lijken ermee te worstelen. En tegelijkertijd is het van alle leeftijden.

Is het een gebrek aan discipline? Of zitten al deze mensen in de foute job? Creëren organisaties te weinig loopbaanperspectieven om mensen betrokken te houden?

Misschien, en misschien ook niet. Soms wel, en soms ook niet.

Theory U

Zelf doet het me steeds weer denken aan een uitspraak in het boek van Otto Scharmer, Theory U: Is de taak te groot om oplosbaar te zijn, en op deze wijze demotiverend. Of is de taak te klein om inspirerend te zijn?

Ik merk dat er veel energie vrij komt wanneer mensen plannen kunnen maken om de dromen die ze ooit eens hadden te realiseren. Wat zou er gebeuren indien organisaties die energie zouden kanaliseren naar een gezamenlijke missie, die elk individueel doel overstijgt...?

"What is the higher purpose that could mobilize people's best energy and commitment?"
(Otto Scharmer)

Gemotiveerd... Maar voor hoe lang?

Meer items

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

x